Gedicht

     

                                                                  


Lieve Schat,
Wat een leed, eerst Mamma, en
nu jij mijn scheet.
Ik zal je héél erg missen,
geen gebel meer, en gissen,
Zou hij thuis zijn??
Ja je stem.
Altijd vrolijk en blij
Mam maak je toch geen zorgen
om mij!!
Dan was ik even zorgen vrij.
Maar het noodlot sloeg
genadeloos toe.
Mijn scheet verder leven
moet ik nu.

MAAR HOE????

Rust had je af en toe
moeten nemen.
Dan had ik je nu nog kunnen
bellen, en jij je verhalen
vertellen
Ook rare praat.

God Peter ik weet me geen Raad!!!

Heel de wereld heb je gezien,
je muziek en Husky waren
de Grote Liefde in
je Leven.
Kon ik nog maar één keer
met je praten,

Héééél even.

Vaarwel mijn Scheet, ik hoop
op een dag,

DAT IK JOU WEERZIEN MAG

Liefs je Moeder...

 

 
                                                         


Helen Slaghuis....